prej 2006

Vit: 2005

Arti i Lajmit

Cipëplasur
Përgatit kronikën e radhës
Thurr i çthurrur lajmin
Gatuan të vërtetën
Me përbërës kryesor gënjeshtrat
E zbukuron
Dhe e servir për publikun
Robotikisht të ngrirë
Dhe kaq.
Lajmi tjetër do të vijë patjetër
Nuk harrohet zanati i vjetër
I gatimit
Me përbërësit kryesor
Që shumica nuk e di
Që janë gënjeshtra
Kurse të tjerë e dinë
Por kështu u intereson
Dhe thonë
Ky është arti i lajmit
Këta janë artistë
Të iluminizmit obskurantist
Gazetarë.

Ali Asllani mes frymes poetike lindore dhe perëndimore

1. Poeti i Dyanshëm

Ali Asllani, ky poet i dyanshëm, sa i njohur aq edhe i panjohur, sa i lëvduar aq dhe i përçmuar, sa i idealizuar aq edhe i mohuar, sa i lexuar aq edhe i censuruar. Si i tillë njihet ky njeri sot në Shqipëri. Normalisht, siç na shkon përshtat ne shqiptarëve të jemi të ndarë në dy a më shumë grupe, edhe në këtë rast jemi kësisoj. Grupi i parë e vlerëson poetin lab me fjalët më të zgjedhura dhe e ngre atë në piedestalin e idealizimit duke e këqyrur atë me admirim nga poshtë. Të tjerët e hedhin atë në udhën e përçmimit ku mund ta shkelë me këmbë çdokush që e mendon të arsyeshme një gjë të tillë. Një figurë që rron e gjallë dhe e freskët në mendjet e atyre që e njohin, por që kalbet e ngordhur dhe erërëndë në mendjen e atyre që nuk e njohin.

Ulur Rri

Ulur rri
Mendoj:
Pse kafes që po pi
Duhet t’i hedh sheqer
E pastaj ta pi?!
Pse kafen duhet ta hedhin
Në filxhan e pastaj ta sjellin
Me dallgëzime prej kamarjeri
Dhe me dy qese sheqeri
Në pjatën e tij?!
Pse unë rri
Kohën harxhoj
Shkel mbi sekondat e jetës sime
Që pakthyeshmërisht me busëqeshin
Ironikisht
Kur jam duke shijuar
Kafen me sheqer hedhur në filxhan
Me muzik të shifur dance në sfond
Shoqëruar
Pandalur lë pashkruar
Fletët e jetës sime
Me mendime


Maj 2005

Kulmi

Ky është kulmi
Një shpërblim çshpërblyes merr
E hidhur por e vërtetë
Të duket vetja si derr

Hipën shkallët një nga një
Arrin shumë lart
Këmbën në shkallën tjetër vë
Kur të plaset një akuzë në surrat

Fitimi i punës tënde
Të gjatë, të sinqertë, të qetë
Ky është, o vëlla, kulmi
Ma ha mendja se ky duhet të jetë.

Prill, 2005

Panoramë

“Sot mbusha njëzet vjeç
edhe jeta më thërret”

* * *
Të ngrysur, të qeshur
Ngohtësisht të veshur
Qetësisht të shqetësuar
Pavetëdijshëm të harruar
Të rruar, lëmuar
Parfumosur, krekosur, cigarosur.
Të tjerë, të mjerë
Keqardhëshëm të lerë
Ngaherë

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén